وقتي که ديگر نبود من به بودنش نيازمند شدم وقتي که ديگر رفت به انتظار آمدنش نشستم وقتي ديگر نمي توانست مرا دوست بدارد من اورا دوست داشتم وقتي اوتمام شد من اغاز شدم و چه سخت است تنها متولد شدن مثل تنها زندگي کردن مثل تنها مردن...

 People Think Sky Is Blue But I Think Sky Is Black . Because I See Sky In your eyess

من مثل همان روزهای سفید، خاکستری ام. گاهی باد می آید و مشتی از اندام مرا به ویرانه ها می بخشد. گاهی باران می آید و صورت خیس و شکسته مرا سرخ تر می کند. گاهی علفی، سنگ ریزه ای و یا چیزی شبیه خشت هم مرا تنها نمی گذارد. تنها کسی که از احوال عجیب من بی خبر مانده است، تویی. می شود دامن تنهایی ات را بالا بزنی و لب هایت را بگذاری روی لب های باران و اندکی از تنهایی مرا بنوشی ؟می شود حضرت بانو؟ می شود که قدری ازاندام مرا به بلخ و مقداری ازمرا به بخارا دود کنی تا بخاری های قندهار بی آتش طالبان نمانند. طالبان هم دچار توهم تنهایی اند . راستی اگر بگویم مرا ببخش، چقدر سمت گیسوانت ابری می شوند؟